تازه‌های خبر
سه شنبه، ۱۶ مرداد ۱۳۹۷ ۱۳:۲۹
چاپ

ادامه واکنش ها به تابلوهای ورود ساز ممنوع به پارک‌ها حمیدرضا اردلان:اینگونه رفتارها به ویژه پررنگ کردن آن را مخرب می‌دانم

یک آهنگساز درباره تابلوهای ورود ساز ممنوع به پارک‌ها معتقد است: وقتی موضوعی در یک پارک مورد تایید عموم است، پس آن افراد عموم هستند نه یک فکر سلبی تصمیم‌گیرنده از طرف کسانی که این رویه را نمی‌پذیرند.
حمیدرضا اردلان:اینگونه رفتارها به ویژه پررنگ کردن آن را مخرب می‌دانم

حمیدرضا اردلان درباره تابلوهایی که با عنوان «خواهشمند است از به همراه آوردن آلات موسیقی، قلیان، حیوانات (سگ و ...) و برپایی چادر در سطح محوطه بوستان جداً خودداری فرمایید» از سوی پلیس پارک‌ها در برخی از فضاهای سبز و عمومی شهر نصب شده است، اظهار کرد: ضمن احترام به آداب، قانون و تمام آن چیزی که یک سیستم و ساختار را می‌سازد، این گونه رفتارها به ویژه پررنگ کردن آن را مخرب می‌دانم و فکر می‌کنم حتما نتیجه معکوس به همراه خواهد داشت.

این هنرمند ادامه داد: فکری در کشور ما وجود دارد که ذاتا مخرب و مداخله‌گر است. اتفاقا در قرآن کریم به سگی که اصحاب کهف را همراهی می‌کند هم اشاره شده است و نسبت سگ با بعضی از انبیاء که چوپان بودند، ارتباط معناداری است.

او افزود: اساسا سگ موجود وفاداری است که ای کاش آن دسته از مسوولانی که به اموال مردم دست درازی می‌کنند به اندازه همین حیوان دارای وفاداری به مسوولیت و هم‌نوع خودشان بودند.

اردلان با بیان اینکه این مداخله‌گری‌ها ذهن و روان مردم را نشانه‌گیری می‌کند و این موضوع تاثیرات مخرب فرهنگی را به همراه دارد که به مرور زمان این مداخله‌گری را به یک تابو تبدیل می‌کند، افزود: چگونگی پوشش زنان، چه کسانی آواز بخوانند و چه کسانی آواز نخوانند، کنسرت باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد؟ حضور افراد در یک مکان اداری باید به چه شکل باشد؟ تمام این اقدامات صورت گرفت تا ما در نهایت به بیماری مزمن اقتصادی مبتلا شدیم.

این پژوهشگر موسیقی بیان کرد: انرژی مداخله‌گر به جای آنکه در جای دیگری مصرف بنیادین و جوهری شود وارد اجزا شده است که در مقام تفکر به این موضوع، اندیشه سلبی و انتزاعی گفته می‌شود. کار این اندیشه قطع کردن است. کار اندیشه تجریدی و ایجابی نیز وصل کردن است. وقتی در جامعه‌ای یک نفر، فرد دیگری را به قتل می‌رساند، باید متوجه شویم که فقط آن فرد نبوده که قتل را انجام داده است بلکه این جامعه است که خطاهای آن در جایی تلنبار می‌شود و یک نفر به نمایندگی از جامعه دست به قتل یا یک کار بد می‌زند.

اردلان با بیان اینکه موضوع بعد، قضاوت است، گفت: وقتی عرف یا حیات جمعی، مردم را قضاوت می‌کنند به معنای جدایی مردم از کسانی است که این کار را انجام می‌دهند. هرگز، کسی نمی‌تواند در زندگی خصوصی مردم دخالت کند و بهانه‌ی اماکن عمومی را برای عمومی از مردم که با یک رویداد موافق هستند، مطرح کند.

مدتی است تابلویی حاوی این مضمون «خواهشمند است از به همراه آوردن آلات موسیقی، قلیان، حیوانات (سگ و ...) و برپایی چادر در سطح محوطه بوستان جداً خودداری فرمایید.» از سوی پلیس پارک‌ها تقریبا در همه‌ فضاهای سبز نصب شده است.

حمیدرضا نوربخش ـ مدیرعامل خانه موسیقی وجود این تابلوها در شهر را توهین بزرگی به موسیقی و اهالی آن دانست و اعلام کرد، حتما این مساله را پیگیری می‌کند.

همچنین حسن ریاحی ـ آهنگساز و سازنده سرود ملی ایران ـ در واکنش به این موضوع نیز گفت: هنرمندان خیابانی در کشوری مثل انگلیس نیز مجوز می‌گیرند و اجازه نواختن در خیابان‌ها، متروها و پارک‌ها را دارند. به عقیده من اینکه هنرمندان به ویژه دانشجویان موسیقی بتوانند در خیابان و پارک‌ها بنوازند، کار خوبی است زیرا من در دانشگاه تدریس می‌کنم و یکی از مشکلاتی که با دانشجویان رشته موسیقی داریم، ترس از صحنه است و این موضوع  تمرین خوبی برای آنها محسوب می‌شود./ایسنا

  • پربیننده‌ترین‌ها
  • دیگر خبرها
تدبیر


0.3287